ciekawie czy jeszcze pszczolka do mnie przyleci

usiadzie na bucie i po raz kolejny da nadzieje

bo wrocilem tam na chwile

i to bylo piekne, ale zlamalo mi serce

znowu

u+me=<3 4ever

Wożę łzy po całej Polsce

​Jak mogłaś mi to zrobić?

Jak mogłaś zastąpić mnie kimś, kogo i tak już dawno nie masz 

A ja słuchając piosenek, nawet tych których nie słuchaliśmy razem- myślę o tobie

Każdego jebanego dnia zawsze jesteś

Nawet jeśli z tyłu głowy, to jesteś

I mam już tego serdecznie dość 

Nie chcę cię w mojej głowie

Czy muszę użyć elektrowstrząsu, po to by się ciebie pozbyć?

Myślałem że mam już to za tobą 

Bo moje łzy wożę po całej Polsce 

W wielu miejscach już je zostawiłem przez Ciebie 

Czy tylko na to zasługuje? 

Latałem we śnie

​Latałem we śnie
W powietrzu umówiłem się, kiedy tylko chciałem
Nie potrzebowałem dużego wysiłku 
Po prostu uwierzyłem że potrafię 
Fajnie jest tak czasami we śnie polatać 
Poczuć się jak pióro
Poczuć się lekko 
Tylko dlaczego zawsze w tamtym miejscu 
Zawsze dokładnie tam 

JESLI JESIEN PRZYJDZIE TO CZY DUSZA WYJDZIE Z ZIEMI I WEJDZIE DO MOJEGO CIAŁA?

 czuje sie troche, tak jak 10 lat temu,

gdy zaczynalem dopiero pisac bloga

i mialem tyle rzeczy do zrobienia, tyle do powiedzenia

a teraz, to tak jakby ktos mi ta mowe odebral

zero motywacji

zero checi

i mysle ze to nie jest w porzadku

tryskalem energia, 

czulem ze moge wszystko- bo moglem

staralem sie robic wszystko to co kocham

blog to byl pierwszy krok w internet

krok do mojej postaci

i chyba cos tam osiagnalem

nie czuje sie tak zupelnie

lecz mysle, ze cos mi sie udalo

wiec

JESLI JESIEN PRZYJDZIE TO CZY DUSZA WYJDZIE Z ZIEMI I WEJDZIE DO MOJEGO CIAŁA?

A SE WŁĄCZ

żegnam się z latem

 lecie

zostan z nami jeszcze przez chwile 

prosze

nie chce znow sie z toba zegnac 

bo zegnam sie co rok

a ja nienawidze pozegnan 

Muszę zalać je cementem

​Moje serce już tego nie dźwignie 

Muszę zalać je cementem 

Wtedy wszystkie uczucia zostaną pogrzebane

Choć nie na zawsze

Może kiedyś ktoś cement rozbije 

Kawałek po kawałku

Tak jak kiedyś rozbito moje serce

Kawałek po kawałku 

Młotem je rozbij 

Nawet jak rozpadnie się w proch

To obchodzić mnie to już nie będzie 

Honeybee

​Ta piosenka brzmi

Jak lipcowy wieczór 

Którego nie doceniałem 

Trochę burzliwie 

Lecz dalej znakomicie 

Uczucie mijało się z rzeczywistością 

Bo pewne rzeczy, które uważałem za prawdziwe, nigdy nie były prawdziwe 

To chyba boli bardziej

Kwiaty lipcowe wołają o wskrzeszenie 

A ja już nic nie mogę zrobić 

Moje uczucia zostały z nimi 

I z moimi rysunkami, które tam zostawiłem 

Z roku na rok lato leci coraz szybciej

Lipiec zawsze był magiczny

Z roku na rok jest coraz gorszy

Coraz nudniejszy

Coraz bardziej przewidywalny 

 dlaczego jesli chce dodac zdjecie na aplikacji bloggera, musze zaplacic????

Jeden mały procent

​Dawno nie miałem tak złego dnia

16.08 zostanie w mojej pamięci chyba na bardzo, bardzo długo 

Co gorszego może się jeszcze stać?

I za każdym gdy zadaje sobie to pytanie, to dzieje się jeszcze coś gorszego 

To był niesamowicie sprawdzający moja cierpliwość, dzień 

A jeszcze rano manifestowałem w dobro 

A jeszcze rano mówiliśmy jakieś wróżby, żeby tylko czuć się dobrze 

Nie wyszło

Jak cały ten dzień, nie wyszedł 

Jakoś ostatnio, bo ostatnie 8 miesięcy, mało rzeczy mi się udaje

Bardzo, bardzo mało 

Czy cokolwiek mi się udało?

Czy cokolwiek w tym pierdolonym Krakowie mi się kiedykolwiek uda?

Czy ja proszę o tak wiele?

Myślę, że gdyby nie ten mały procent szczęścia, to już dawno by mnie coś pierdolnęło

​O jeny

Jak to trudno patrzeć wstecz

Pięć lat wstecz

Mam taki chaos w głowie 

I czuję się jakbym był nastolatkiem- popełniał głupie błędy, które każdy z nas musiał popełnić 

⁃ farbował włosy na przeróżne kolory 

⁃ Śpiewał głośno, no bo kto mi zabroni? 

⁃ Nie bał się 

Nie chce się już tak czuć 

Błagam niech ktoś zabierze ode mnie te uczucia 

I zabierzcie też wspomnienia 

Ja już ich nie chce…

Polubię swoją dorosłość

​Czego nie zrobiłbym drugi raz?

Nie odszedłbym od fotografii 

Chyba nie chciałbym być w tamtym miejscu, w którym byłem. Chciałem wolności, a kiedy ją zyskałem- nic nie poczułem. Mniej, niż się spodziewałem. To było naprawdę spore zaskoczenie 

Ciągle martwię się o to że nie mam już 15 lat. Z czasem wydaje mi się że wcale nie było tak fajnie. A to co było złe- wyparłem. To chyba możliwe, że zaczynam trochę dojrzewać 

Zauważyłem ze wyświetlenia drastycznie wzrosły. Dziwne uczucie patrząc na wyświetlenia . Przecież blog to już obciach.

Ja tak bardzo kocham swojego bloga. Akurat te rzecz zrobiłbym drugi raz.

Drugi raz i następny, kolejny, nie prosiłbym o uwagę. Dosłownie nikogo i nigdy więcej. 

Nie chciałbym znowu myśleć w ten sposób, w jaki myślałem. Myślałem że to prawidłowe myślenie. Nie było prawidłowe. Dalej nie jest. 

Na pewno nie przesłuchałbym drugiej raz tej płyty. Kocham ją, ale cierpię przez nią

Nie zrobiłbym sobie niektórych tatuaży. Nie żałuję, ale teraz bym ich nie zrobił. 

Bo muszę pozwolić sobie pozwolić, uświadomić sobie, że nie jestem już dzieckiem

To też jest w porządku

Jak ten kwiatek 🌷

​Nie wiem jak ten kwiatek działa 

Jak to możliwe że rośnie taki ładny i pachnący 

Ma takie żywe kolory 

Intensywne 

Dlaczego ja nie mogę taki być? 

Taki…

Żywy?

Kiedyś miałem nadzieję na to, że kwiatki pomogą mi zakwitnąć, tak jak to potrafią 

Ale to gdzieś 

Się ulotniło 

Eksterioryzacja

​Jakaś cząstka tego życia się ulotniła 

I nieważne co bym zrobił 

Już nie czuję się tak, jakbym mógł zrobić wiele

A wręcz przeciwnie 

Nadzieja gdzieś tam odeszła 

Siedzi w Sandomierzu i w moich snach

Po co ja ci to proponowałem?

Dlaczego to powiedziałem?

Wyjdę kiedyś z ciała

I pójdę gdzieś indziej 

Żeby zobaczyć gdzie jest lepiej 

Tutaj nie jest

Chciałbym żeby było 

A to mnie męczy 

​Pokémon go też jest fajne by się dobrze czuć

Gdy miałem odrosty

​Tęsknię za odrostami moich włosów 

I tym, że się nie bałem

Nie wstydziłem 

Nie przejmowałem 

Gdzieś to się zagubiło po przebyciu tylu kilometrów 

Dorosłem 

A nigdy tego nie chciałem 

Ta myśl boli mnie najbardziej

Gdy oglądam siebie sprzed lat, myślę- kurde wtedy chciałem się zmienić- a teraz chcę wrócić 

I znów siedzę nocą na balkonie patrząc w niebo, z nadzieją że zaprowadzi mnie do miejsca, w którym naprawdę chcę być 

Nie mogę go odnaleźć 

Nawet niebo nie daje mi żadnych znaków 

Nawet chmury dalej wyglądają tak samo 

Nawet gwiazdy dalej stoją w miejscu 

Nadal świecą tak samo 

Tak samo jak wtedy gdy miałem odrosty.

Kraków

​Idąc tymi uliczkami Krakowa 

Nie wiem w jaki sposób się tu znalazłem

I nigdy nie sądziłem że chodnik poczuje na sobie moje łzy

Miało być inaczej 

A ja

Tęsknię 

Znowu tęsknię za czymś, co sam chciałem stracić 

Czego ja do cholery chce?

Czego ja oczekuję?

Pół roku zleciało

A ja dalej nie wiem gdzie wiatr wieje

I gdzie zawieje 

Gdzie mnie zaprowadzi 

Gdzie znajdę dom 

Twoje marzenia

​Teraz masz tyle samo lat co ja, gdy o sobie zapomnieliśmy 

Niesamowite, że to już tuż lata.

Kiedy to minęło?

Co prawda, często myślę o tobie.

Często myślę o tym,  gdzie są teraz twoje marzenia?

Gdzie twój dorosły etap?

Myślę, które zdjęcie z przeszłości teraz wstawisz?

Jakoś tak ciszej bez ciebie.

Nie sądziłem, że znowu będziesz w mej głowie 

Pojawiły się ciemne chmury.

I trochę się ich boję.

Może już los zdecydował o tym, że już do siebie nie pasujemy.

Nasze dusze już dawno zmieniły bieg.

My za to nie odpowiadamy.

Odpowiadamy tylko za to, że siebie na wzajem oswoiliśmy.

Utrata boli najbardziej.

Nigdy nie będzie normalnie

​Pocałowałem cię w Czechach obok fontanny

To dodało mi oddechu

Przez chwilę poczułem sie, że już się nie wstydzę

Że już się nie boję

Ale boję się

Bo ja nie mogę się nie bać 

Jak się nie bać, gdy oni wciąż patrzą?

Gdy oni zerkają i komentują 

Boję się być blisko ciebie na mieście 

Nie chce krzywd i bólu 

Ale jest

I nigdy nie będzie normalnie 

Co drugi

​Co drugi umie tak wyglądać

A ja patrzę i zerkam dlaczego nie ja i dlaczego nie tak

Idealny, gęsty zarost

Idealnie postawione na żel włosy 

Idealny wzrost i idealny ubiór 

Silny, który potrafi podnieść nie jedno 

A urodą powali każdego 

Dlaczego nie ja 

Dlaczego nie mnie 

Presja tego, aby wyglądać, a nie zachowywać 

Z zasady takie proste 

Tylko z zasady 

Tylko na niby 

Jedyne co pozostaje, to zmienić się w tego samego

koniec z mazurami

 od pół roku

i wielu miesięcy

tramwajem wyruszyłem

przeżyłem tam kilka lat

już nie chce być tam

z tobą i ze mną

skończyłem już z mazurami

i z widokami

ruszyłem tramwajem

nie chce cofnąć się

koniec z mazurami

nie wrócę na mazury

pamiętam zapach ich

jeziora latem, bagna w lesie

tak poznałem cię

mija już kilka lat

mogłem żyć tam

nie chciałem już

wiec zegnam się z warmią

i mazurami

choć pamiętam kilka dobrych chwil

to kończę z mazurami

teraz tu rozwijam się

wspomnienia ulotniły się

było wiele ich

ale

to koniec z mazurami