Idąc tymi uliczkami Krakowa
Nie wiem w jaki sposób się tu znalazłem
I nigdy nie sądziłem że chodnik poczuje na sobie moje łzy
Miało być inaczej
A ja
Tęsknię
Znowu tęsknię za czymś, co sam chciałem stracić
Czego ja do cholery chce?
Czego ja oczekuję?
Pół roku zleciało
A ja dalej nie wiem gdzie wiatr wieje
I gdzie zawieje
Gdzie mnie zaprowadzi
Gdzie znajdę dom
Teraz masz tyle samo lat co ja, gdy o sobie zapomnieliśmy
Niesamowite, że to już tuż lata.
Kiedy to minęło?
Co prawda, często myślę o tobie.
Często myślę o tym, gdzie są teraz twoje marzenia?
Gdzie twój dorosły etap?
Myślę, które zdjęcie z przeszłości teraz wstawisz?
Jakoś tak ciszej bez ciebie.
Nie sądziłem, że znowu będziesz w mej głowie
Pojawiły się ciemne chmury.
I trochę się ich boję.
Może już los zdecydował o tym, że już do siebie nie pasujemy.
Nasze dusze już dawno zmieniły bieg.
My za to nie odpowiadamy.
Odpowiadamy tylko za to, że siebie na wzajem oswoiliśmy.
Utrata boli najbardziej.
Pocałowałem cię w Czechach obok fontanny
To dodało mi oddechu
Przez chwilę poczułem sie, że już się nie wstydzę
Że już się nie boję
Ale boję się
Bo ja nie mogę się nie bać
Jak się nie bać, gdy oni wciąż patrzą?
Gdy oni zerkają i komentują
Boję się być blisko ciebie na mieście
Nie chce krzywd i bólu
Ale jest
I nigdy nie będzie normalnie
Co drugi umie tak wyglądać
A ja patrzę i zerkam dlaczego nie ja i dlaczego nie tak
Idealny, gęsty zarost
Idealnie postawione na żel włosy
Idealny wzrost i idealny ubiór
Silny, który potrafi podnieść nie jedno
A urodą powali każdego
Dlaczego nie ja
Dlaczego nie mnie
Presja tego, aby wyglądać, a nie zachowywać
Z zasady takie proste
Tylko z zasady
Tylko na niby
Jedyne co pozostaje, to zmienić się w tego samego