Znudzony

Denerwujesz mnie,

czasem piszemy, 

witamy się, 

ale nigdy nie rozmawiamy.

To jest dziwne,

kilka miesięcy temu potrafiliśmy normalnie rozmawiać,

normalnie sobie dokuczać,

dla śmiechu,

ale odkąd wyjechała jedna osoba jesteś jak nie ty.

Udajesz, że mnie nie znasz.

Udajesz, że nic nigdy się nie wydarzyło.

Dziwne,

Do chuja, TRZYMALIŚMY SIĘ ZA RĘCE,

a teraz obojętność.

O CO CHODZI?

Czy ja coś zrobiłem?

Zjebałem?

Od września to samo uczucie.

Nic się nie zmieniło,

dalej czuję to samo.

Ale twoja obojętność mnie tak wkurwia.

Jestem znudzony codzienną rutyną.

Albo dasz jakiś znak- albo pieprzę to wszystko.

Nie mogę czekać w nieskończoność.

Współczuje samemu sobie, że jestem taki naiwny.

Zaobserwowałem cię na instagramie i ty mnie też,

a po kilku miesiącach koniec obserwacji,

Nie kumam, chociaż dalej czekam,

aż nadejdzie ten dzień i mi wyjaśnisz.

Może kiedyś to się zmieni.

Marzec- mój ulubiony miesiąc

Pewnie wielu z was zadaje sobie pytani:
"serio marzec? Przecież w marcu jest jeszcze zimno".

Wiecie u mnie jest tak, że kocham marzec z nieznanych przyczyn.

Od zawsze, Odkąd pamiętam.

Moim zdaniem pogoda w marcu jest idealna, mimo że czasem jest śnieg.

Pomijając śnieg to właśnie pogoda jest nijaka.

Ani za ciepło, ani za zimno.

Tak mi się wydaje.

Pomijając pogodę to lubię tą prawdziwość  naturze.

Nie wiem jak to napisać.

Kocham to jak świat budzi się do życia.

Kocham jak wychodzi słońce, bo właśnie wtedy jest takie spokojne.

Kocham to, że dni są dłuższe.

Spokojne spacery rankiem.

Spokojne spacery wieczorem.

Idealnie przy wschodzie i zachodzie słońca.

W marcu mam motywacje do wszystkiego, dlatego będzie więcej postów i filmów

(mam taką nadzieję).

Marzec kojarzy mi się z marzeniami,

ze spokojem,

z nadzieją, wolnością

i oczywiście z PODRÓŻAMI!

Na pewno będzie wiele podróży.

Kocham to.

Kocham to, że mam taką motywacje i CHCE SIE ŻYĆ.

Dziękuje, że jesteś!

(tak dziękuje miesiącowi [chyba tak się to pisze haha])

Naśladowca

KLIK

(proszę nie mylić z prześladowcą)
Od razu z grubej rury.

Wkurza mnie to, że niektórzy próbują robić to co ja.

Być może sam na to pozwoliłem.

Odwaga

KLIK

Z dnia na dzień coraz bardziej myślę, że jak chcemy przetrwać w tym świecie,

potrzebna jest odwaga.

Odwaga do bycia sobą,

odwaga do robienia tego co się chce,

odwaga do słuchania tego co się chce,

odwaga do życia.

Często brakuje nam odwagi przez np. ludzi ze szkoły.

Z dnia na dzień tracę wiarę, że to co robię TO MOJA SPRAWA.

Każdy gada o tym, że nagrywam na YouTubie,

ale pytanie brzmi:

NO I CO?

Każdy może robić CO CHCE.

Nagrywać, malować, fotografować.

Przecież świat jest po to, żeby czerpać z niego JAK NAJWIĘCEJ.

A ludzie zajmują się czyimś życiem.

Nigdy tego nie zrozumiem,

jak człowiek może być "taki" dla drugiego człowieka.

Ludzie krzywdzą siebie nawzajem.

Czy ludzie nie mogą żyć w zgodzie?

Nie byłoby wtedy łatwiej?

Dziwię się sobie, że nadal mam odwagę kręcić i nie poddawać się.

Ciężko być odważnym w naszym kraju.

Bo zawsze dostaniesz po dupie.

Smutne jest to, że nasz kraj jest jeszcze tak zacofany.

Może kiedyś będzie lepiej.

Dlatego zawsze bądźcie odważni, silni,

ta siła jest w was,

nie przestawajcie robić tego co robicie,

nawet jeśli każdy jest przeciwko wam,

SPEŁNIAJCIE SIĘ.

Zaufanie

KLIK

Zaufanie to ciężka rzecz.

Wiadome jest, że nie można zaufać osobie, którą znamy kilka dni.

Mam tak, że jak już zawiodłem się choć raz na osobie,

nigdy jej już nie zaufam.

Nawet jeśli bardzo bym chciał,

nawet jakbym starał się z całych sił,

nawet jak ta osoba jest dla mnie w chuj ważna.

Nie potrafię.

Nie potrafię zaufać i to jest najgorsze.

Powinno mieć się osobę, której się ufa.

Dlatego nie mam takiej osoby, której ufam.

Nawet jeśli pomagam,

śmieję się,

przytulam,

to,

nie ufam.

Blog jest jedynym miejscem gdzie mogę napisać jak się czuje,

dlatego lubię tu pisać.

Lubię się tutaj użalać.

Bo wiem, że (to może dziwne) blog mnie wysłucha.

Chociaż on.

Ciężko być samemu, ale daje radę już 2 rok.

Dam radę dalej.