Poetycko

Pukając do pokoju

Wreszcie ktoś puka mi do pokoju

U mnie drzwi zawsze były otwarte

I każdego wpuszczałem

Bez namysłu

Pozwalałem, by z mojego szarego pokoju, brac co się chce

Nie czułem smutku i nie czułem złości

Chyba to była obojętność

Mogli brać co tylko chcieli

To co leżało w zasięgu ręki lub to co jest gdzieś głębiej

Teraz najpierw ktoś puka i pyta czy może wejść i czy nie przeszkadza

I jeśli pozwolę, to pozwolę zabrać z pokoju to czego potrzebuje

Jeśli nie pozwolę to to uszanuje

W końcu ktoś szanuje moją przestrzeń

Ocean eyes

zbliza sie zima powoli

 zbliza sie zima powoli

tak ja wiem, ze jeszcze troche, ale czuje jak nadchodzi

powoli

ale nadchodzi

nie wiem czy mam sie bac?

pamietam jak mialem 15 lat i zazyczylem sobie na urodziny snieg

i spadl ten snieg

po prostu sie polozylem na sniegu i zaczalem robic aniolki, bawic sie w nim, patrzyc sie w ciemne niebo i patrzac na te biale kropki, ktore hipnotyzują

bylo naprawde dobrze

to bylo moze cos malego, ale dla mnie bylo to wazne

i dla mnie bylo to cos wspanialego, niezapomnianego 

tesknie za takimi malymi rzeczami, ale

ale

ALE

jestem kurwa DOROSLY

ja juz nie moge robic glupich tatuazy, farbowac wlosow i zyc tak, jakby konsekwencja miala mnie nie spotkac

jestem dorosly...

to mnie boli najbardziej

jest teraz dobrze

jestem w pieknym zwiazku, w ktorym rozkwitam, zmieniam sie, zaczynam dostrzegac swoje bledy i nie zawsze polegac w 100% na kims

ale brakuje mi tego ze

nie jestem juz dzieckiem...

Powietrze z daleka przywiało mi nasze miejsca, które już dawno nie istnieją

 Powietrze z daleka przywiało mi nasze miejsca, które już dawno nie istnieją

Boję się, że mają mi za złe, że już ich nie odwiedzam

Przecież one są dla mnie takie ważne, zawsze były 

A teraz w moich myślach pojawiają się coraz rzadziej 

I wątpię, ze ktokolwiek je odwiedza 

Ale gdyby tak się zdarzyło to

Nowemu pokoleniu przekaże, aby dbali o te miejsca 

By je pielęgnowali i obiecali, że zawsze tak będzie, dopóki nie oddadzą ich, kolejnemu nowemu pokoleniu 

Ja już nie jestem nowym pokoleniem 

I powoli zaczynam to rozumieć 

Choć bardzo mi ciężko, bo dalej jestem dzieckiem

Dalej skacze, tańczę, śpiewam zwiedzając niesamowite, nowe miejsca, robię głupoty i żartuje 

Dalej jestem w tym miejscu, gdzie wszystko się zaczęło 

Czekam na was codziennie w tym technikum 

Moje myśli tam zostały, bo oddałem mu kawał mojego życia 

Już nie chce

Dla miejsc, w moim sercu, zawsze znajdzie się miejsce