Ja

​ja jestem wyrozumiały 

Smutne dni z listopada

​Coraz mniej pisze o miłości

No bo mam ją przy sobie i nie chcę czuć się źle 

I sprawiać, że on też będzie czuć się źle 

Więc nie wiem czy będzie nowa książka

No bo po co pisać o czymś, co już jest i sprawia, że w końcu czuję się szczęśliwy

A pewnie słyszeliście o tym, że najlepiej pisze się wtedy, gdy jesteś przygnębiony 

I ja

Chyba już nie mam o czym pisać

Wypaliłem się codziennym pisaniem przez trzy lata

a pisałem, bo było o czym

Bo te trzy lata z mojego życia, zleciały jak kilka dni w smutnym listopadzie 

I teraz sam już nie wiem

Kłócę się sam ze sobą 

I sam ze soba zostanę 

Z głową w technikum

​ja

Czasami nie mogę uwierzyć w to, że ludzie nie zawsze się zmieniają 

A ja

Wierzę w to, że tak się stanie

Że w końcu mnie pokochasz

Ale

Tak się nie stanie 

I się nie stało się też wcześniej

Tak bardzo mi przykro, że tak bardzo mnie krzywdzisz 

Ze mnie nie chcesz 

Że ci nie zależy 

I to tak cholernie boli

Myślami wciąż jestem w technikum

Każdy inaczej

​oczywiście że się martwię

I gdzieś tam martwię się inaczej, a ty inaczej

Z czasem zacząłem rozumieć że nie każdy martwi się tak samo 

To jest w porządku 

​trzymaj siebie i mnie