Codzienna codzienność zaczyna powoli mnie męczyć
ciągla rutyna i chęć zrobienia czegoś co prawie niemożliwe
i nie wiem jak się z tym pogodzić
czasami gubię się wśród kłopotów i ludzi
zawsze się odnajdę bez względu na wszystko. Już tyle razy się gubiłem i odnajdywałem
w końcu mam 24 lata i trzeba zacząć być dorosłym
więc w końcu jestem i nie jestem mi z tym źle
Nie zamierzam się już martwić rzeczami którymi nie powinienem się martwic
powoli mija październik a z październikiem mija stare myslenie
bo zaraz kończę 24 lata i to już powoli się zmienia
wszystko
Lata lecą a ja dalej stoję
Wczorajsze 45 minut chyba nie wystarczyło
Może potrzebuję więcej czasu?
A może to tylko sen?
Melancholia ma nade mną kontrolę
Bo ja nie mam już kontroli nad sobą
Czy można napisać trochę więcej niż cztery kartki? Bo musiałbym napisać chyba niezliczoną ilość książek i każdą nazywałaby się podobnie
Stworzyłbym historię która nigdy nie będzie zapomniana
Gdzieś tam będzie trwać
Daleko mi jeszcze do siebie
Ale odnajdę się
Wkrótce
Dam radę