Nie bylem doceniany przez przyjaciol
Zawsze oddawalem calego siebie w relacji
Zawsze i wszedzie bylem
Dla kazdego
W kazdym momencie
Potrafilem rzucic cos zeby byc
Oczekwialem tego samego od innych
Nigdy tego nie otrzymalem
Moze dlatego bylem męczący
Ale to chyba nic zlego oczekiwac tego, co sam dajesz
A ja ciagle myslalem ze robie cos zle
Ze moze nie powinienem
Ze moze za duzo i za bardzo
Nigdy nie bylo tego za duzo
Męczy mnie już branie lekow
Naprawde
Czasami tak bardzo nie chce ich brac ze wyzywam je przed polknieciem
Czy to dziwne?
Tak, zapewne tak
To taka
Glucha cisza
Bo chyba cisza tez moze miec swoje rodzaje?
Jakbym byl na srodku pustego morza
Bez oswietlenia
I bez nadziei na to ze bedzie kiedykolwiek lepiej
Ale to wchodzi glebiej
Patrze czasami w niebo bo widac jeszcze gwiazdy
I chcialbym byc jedna z nich
Obserwowal bym, tak jak wy nas
Dbal
Troszczyl sie
I zawsze, dzieki mnie, znalezlibyscie droge do domu
Tesknie za spacerami po wale z toba
Za tymi zdjeciami z zzachodu slonca
Ietnimi kolorami lata i jesieni
Jakos tak zawsze to wypadalo wtedy
Ale to bylo duzo
I siedzac na podlodze w wynajetym pokoju
Bo chyba on nigdy nie bedzie „moj”
Mysle o rzeczach, o ktorych nie myslalem wczesniej
Docenialem
Ale jakos
Nie myslalem
Zielone bransoletki na nadgarstku
To przelecialo za szybko
Zbyt szybko
A ja teraz mysle ze
To juz na zawsze bedzie gdzies gleboko we mnie
I nie chce sie tego pozbyc
Wiec niech ta piosenka dalej gra
All about us