Milem sen
O wspomnieniach
To byl bardzo melancholijny sen
I gdy sie obudzilem
Nie czulem smutku
Nie czulem przygnebienia
Pierwszy raz od bardzo dawna
Czulem ze jestem z tym pogodzony
Pogodzony z tym co sie stalo
I juz nie musze chodzic smutny
Juz nie musze ciagle zamartwiac sie
I zastanawiac co by bylo
Gdybym zrobil cos inaczej
Po prostu
Tak sie stalo
Pierwszy raz
Wstalem w zgodzie ze soba
I nie czuje sie winny niczemu
Zrobilem co moglem
I w koncu
Na reszcie
Nie czuje sie
Winny
Chcialbym kiedys kupic sobie jakas rzecz
Albo perfumy
Takie ktore by mi sie podobaly
Bo oszczedzam na wszystkim co sie da
A wciaz nie mam nic
To dziwne
Ze zyje w taki sposob
I nie umiem tego zmienic
A moze
Nie chce tego zmieniac?
Dziwnie mi jest siedziec na peronie bez ciebie
Pierwszy raz przyszedlem tutaj z toba
Pamietam to dokladnie dlatego ze balem sie przyjsc sam
Balem sie ze nie trafie
Zaoferowalas pomoc
I kolejne razy tez byly z toba
Sluchalismy razem naszej ulubionej muzyki
Na tych sluchawkach na ktorych muzyki slucham juz sam
Nie do wiary
Jak to wszystko sie zmienia
Nie do wiary
Ze juz sie nie znamy
Bede za wami tesknic
Wiem o tym
I bede tesknic za tym co stworzylismy i stracilismy
To jak chodzilismy do parku akademickiego
I to jak chodzilismy do galerii handlowej
Tylko po to zeby spedzic ze soba czas
Bede za wami tesknic jak stad odejde
I bede was milo wspominac
Duzo sie od was nauczylem
Troche to przykre ze sie rozpadlismy
Ale
Bede was pamietac
I to co sie tutaj stalo
I to jak nie chodzilismy na zajecia
Jak palilismy szlugi pod wydzialem
Jak lepilismy balwana
I to jak plakalismy ze nie zaliczylismy kolokwium
Wciaz pamietam ta cholerna filozofie
Bede pamietac
Jak na auli ogladalismy wyspe totalnej porazki
I dopasowywaliśmy ludzi z roku do bohaterow tej kreskowki
Nie zapomne o was
I nie zapomne o tym co robilismy i razem stworzylismy
Nie zapomne jak bylismy u ciebie w mieszkaniu i ogladalismy filmy
Nie zapomne o wspolnym smiechu
Bede was pamietac
Obiecuje