​to jutro..

17 kilometrów

​pierwszy dzień w miejscu, które kiedyś wydawało się niemożliwe do odwiedzenia

Właśnie został odwiedzony 

I całe 17km było warte więcej, niż miesiąc tam skąd jestem

Bo ja już nie wiem czy ciągle chce być tam gdzie jestem

Niektóre rzeczy docenia się później

Teraz jest to później

Boję się tylko że dadzą mi mało czasu i mało znaków

Choć myślę że już dali wystarczająco 

To tak szybko mija

A czasami chce żeby trwało wiecznie 

Nie będzie 

Więc cieszę się z tego co teraz

W powietrzu i chmurach

​mój pierwszy raz w samolocie sprawił że nie wiem czy dalej chce latać samolotem

Latać daleko w chmurach i turbulencjach, które trwają i trwają 

Boję się, bać się w powietrzu i chmurach 

To takie nieznane i nie czuję gruntu

Nie czuję stabilności

Boję się nie czuć stabilności

Mój pierwszy lot wyglądał tak, jakby miał być ostatni

Choć wiem że nie będzie

To dopiero początek 

​cenię sobie szczerość 

To będzie trochę inne

​już bardzo chce tam pojechać i poczuć twój dotyk w tym miejscu

Ciekawie jaki on będzie

Czy taki sam, czy troszkę inny

Wiem, że to może wydawać się bez sensu

I może nawet takie jest

Tylko, że czasami coś co wydaje się oczywiste, wcale takie nie jest

I mam nadzieję, że to będzie trochę inne