Niebo nie zawsze bedzie na ciebie czekac
Nasze miejsca z czasem juz nie beda naszymi
Ktos inny je zastapi
Z piosenkami jest tak samo
Juz ich z toba nie kojarze
Bo ciebie nie ma
Nie bedzie
Nie chce cie juz
Juz nie i juz nigdy
Wczesniej czy pozniej tak mialo byc
Bylo
I niech zostanie na tym etapie
A moze to nie ja ich stracilem
Tylko oni stracili mnie
Moze to oni stracili lezenie ze mna na trawie i sianie
Moze to oni stracili patrzenie ze mna w gwiazdy i niebo
Moze to oni stracili przejazdzki samochodem
Moze to oni stracili miejsca ktore maja dusze
Moze to nie ja zawsze jestem winny
Moze to nie ja powinienem ciagle walczyc
Moze to ja w koncu
Powinienem po prostu
Odpuscic
To moja wina ze poczulem sie wazny
A nie powinienem
Najbardziej boli mnie to ze to ja was poznalem
Ja was zwiazalem
A teraz to ja musze odejsc
Dlaczego zawsze jest tak ze to ja sie musze martwic
Ze to ja musze sie prosic
Ze to ja musze sie przypominac
Chyba juz przez nikogo nie czuje sie wazny
Juz nie jestem wazny
A wiedzialem ze nie moge sie tak czuc
Znow popelnilem ten sam blad
Dlaczego
Dlaczego ja taki jestem
Dlaczego zawsze konczy sie tak samo
I dlaczego czuje sie winny
Chcialbym was zrozumiec
Ale chyba juz nie potrafie
Duzo opowiadan i historii
Tyle wam powiedzialem o sobie
Tyle relacje
I wszystkie sie skonczyly
A mimo to, wciaz mi sie snicie
To chyba znaczy ze o was mysle?
A dokladniej dlaczego sie tak skonczylo
Dlaczego musialo tak byc
Pamietam jak chodzilismy tym chodnikiem grupka i sluchalismy muzyki
Wtedy
Czulem sie taki dorosly
Taki fajny
Pierwszy raz
Pierwszy raz jak nigdy
Czulem sie w grupie
Choc chodzilem w glanach i ubieralem lancuchy
To bylo takie moje
Bo niebieskie wlosy
Te pierscienie i sygnety
Te lancuchy i te spodnie z dziurami
No i
Wy
A teraz jestem sam
Niesamowite jak to wszystko sie zmienia
I bedzie