Powiedz „tak” niebu

 Chcialbym powiedziec tak niebu

I chcialbym go miec w sobie

Dac szanse na nowe zycie 

To chyba mozliwe?

Powiedzmy ze wszystko zaczyna sie ukladac

Ale to tylko tak wyglada 

A ja wiem ze nie moge wrocic

Musze w koncu zaczac myslec o tym niebie

To tylko tak wyglada

Ale nikt nie powiedzial ze bedzie tanczyc ze mna

Bialy dres nie pasuje 

Bede mial cie w myslach

 Chcialbym sie poczuc jak kiedys 

Zamieniles niezapominajke

 Znowu klamales ze bedziesz

Ze przeciez nie odejdziesz

I zamieniles moja niezapominajke w stokrotke

Tak jakbym byl tylko na jakis czas

Nie pamietasz mnie

Ale nigdy nie zapomnisz

Bo wiem ze nie potrafie wyjsc ci z glowy

Tyle ile zrobilem dla ciebie nie zrobil nikt

I nigdy nikt nie zrobi

Juz nigdy nie spotkasz takiej osoby jak ja

Juz nigdy cie tak nikt nie wyslucha

I juz nigdy nikt cie tak mocno nie przytuli jak ja

Zabierz mnie na kawe

 Chcialbym zebys zabral mnie na kawe

Bo patrzysz sie na mnie w taki sposob

Jakbys po kawie

Chcialbys czegos wiecej

Ale tego nie wiem

Troche mnie intrygujesz

I denerwuje mnie to, ze nie moge cie dotknac

A ty czasem to robisz

A ja wiem ze swiadomie

Wiec nie czekaj

Po prostu chwyc mnie za reke

I zabierz do siebie

Juz mnie troche znasz

Ale tylko troche

Moze chcesz mnie poznac blizej?

Tylko nie calkowicie

Bo chce zebym ja cie intrygowal

Wiec po prostu

Zabierz mnie na kawe 

Mam szanse byc szczesliwy

 Chcialbym wam cos powiedziec

Ale nie wiem czy moge

To znaczy moge ale nie wiem czy chce krakac

Nie pisze juz tak czesto wierszy

Ale taki mam po prostu czas

I to jest normalne!

Czesto zastanawiam sie czy umiem jeszcze pisac

Czy stracilem ta umiejatnosc

Czy ja w ogole mialem ta umiejatnosc

Duzo siedzi mi w glowie

Ale…

Chyba mam szanse byc szczesliwym