Drogę do ciebie pamiętam jak do nikogo innego
Wiem, gdzie mam skręcić i wiem, kiedy mam jechać prosto
To ciekawe, że po 10 latach dalej mam tę drogę w głowie, a innych dróg, które były wcześniej nie pamiętam.
Czy zostawiłem tam cząstkę siebie?
Do dzisiaj nie wiem czy było warto
Bo już od 5 lat się nie znamy i udajemy, że nasze emocje nigdy nie istniały.
Dzisiaj piszę bajki i opowiadania i pojawisz się tam w innej postaci
Doszukuj się siebie, a może się znajdziesz.
Dzisiaj po raz pierwszy zobaczyłem niezapominajki w tym roku
I pomyślałem o tobie Łukaszu
Ty nigdy nie będziesz zapomniany
Nigdy nie zapomnimy tego co dla nas zrobiłeś i robisz dalej, mimo że już Cię z nami nie ma
Sam nie mogę zrozumieć dlaczego tak bardzo przeżywam twoją śmierć. Przecież nigdy się nie znaliśmy.
Nawet nie wiedziałeś o moim istnieniu. Ale ja wiedziałem o twoim. I o tym jak bardzo angażujesz się w sprawy cholernie ważne.
A teraz…
Nie ma Cię
Kto będzie codziennie dodawał posty o tym, że kolejny raz na#teamlitewka udało się uzbierać pieniądze na chore dzieci. Lub pieski. Lub schroniska. I wszystko inne co nam dawałeś.
Może nie powinienem tak przeżywać? Sam już nie wiem co teraz powinienem, a co nie. Bez ciebie to będzie wydawać się takie ciężkie.
Ale chce obiecać tobie
I sobie
Że postaram się walczyć o dobro, by nie zhańbić twojego imienia.
Kiedyś wywalczyłem kosze na śmieci, na moim starym osiedlu. Wiem, że nie mogę się porównywać. Choć to już był krok do tego, by dbać o podobne wartości co twoje. Może dlatego jesteś mi tak bliski?
Na koniec chce jeszcze napisać
Wiem że teraz jesteś z tym o co walczyłeś tak długo. Czy to ludzie czy to zwierzęta. Ale wiem że tam gdzie trafiłeś, jest ci dobrze.
Dziękuję za wszystko.
Czasami boli mnie życie
I to co się w nim dzieje
Bardzo dziwne uczucie, kiedy zrozumiesz, że znowu ci się wszystko wali
Że całe życie które zbudowałeś- znowu runęło
I runąłem
Znowu upadłem
Nie wiem jak się podnieść
Potrzebuje kogoś przy sobie
Kogoś kto powie mi, gdzie zrobiłem błąd
Ja go nie widzę
Kto mi powie?