Czerń
W lustrze widzę czerń
W szybie samochodu- czerń
Kolorowy świat, ale czerń
Czerń
Tajemnicze lasy i zaświaty
Cmentarz pełen szkieletów to- czerń
Przyjemne łóżko zamienia się w czerń
Czerń
To nie kolor, to nie wulgarność
Pieszo chodzę po czerni
W lustrze dalej jest czerń
Czerń
Wychodzi ze mnie
Mam ochotę spaść z dachu
I to tak
Żebym zrozumiał, że teraz świat wygląda inaczej
Wejść w coś lub kogoś innego
I udawać że nic nigdy się nie stało
Znowu mieć niebieskie włosy i mówić każdemu że to moje naturalne
Bo były naturalne
Ciągle jestem blue
A blue to też znaczy smutny
Może dlatego to mój naturalny?
Jak ja mogłem wtedy myśleć, że jestem wart więcej niż tego czego jestem wart
Jak mogłem pomyśleć, że to co robię jest w porządku
Ta akcje którą zacznę, będzie miała swoje konsekwencje
One mogą nadejść niedługo
A może już nadeszły i dlatego nic mi się kurwa nie udaje
Pamiętam jak czułem się rok temu
I rok temu chciałem żyć tak jak żyje teraz
A teraz, chce żyć tak jak żyłem rok temu
To tak szybko i niespodziewanie się zmienia
A ja sam nie wiem dlaczego
Boję się tego i boję się siebie
Bo sam nie wiem co wykombinuje za rok
Czy jeszcze będę?
Jest zimno a we mnie wciąż nadzieja, że się rozgrzeje i wszystko będzie kwitło
Ze będzie kolorowo i przyjemnie
A we mnie wciąż lód, lód który zamienia serce w lodowiec
I już chyba nie uda mi się pomóc
Nie da się
Zastanawiam się czy to było tego warte
Bo coraz bardziej myślę że chyba kwiat nie do końca rozkwitł
Trochę jest za mało słońca a za dużo wody
I tak chyba więdnę
Jak mam się od nowa odrodzić?
Jak od nowa wykiełkować tak, aby zacząć dobrze od nowa
I od nową rosnąc prawidłowo
Tych błędów nie popełniłbym znowu
Ale teraz już muszę się z nimi mierzyć
Bo jestem z tym kurwa sam
I teraz to wiem