​boję się jutra

Bardzo

​otwórz głowę 

Teraz tak, wtedy nie

​Ja wcale wtedy nie byłem szczęśliwy

Mi się tylko wydawało, że jestem

Bo ciągle byłem w tym stanie i nic już wtedy nie ogarniałem 

Chyba w ogóle nie chciałem ogarniać

No bo jak ogarniać, skoro nie wiesz jak, nie wiesz co i nie wiesz dlaczego

Byłem zagubiony i chyba dalej jestem

Tylko teraz już myślę trzeźwo

I w końcu mogę napisać, że wiem jak z tym walczyć 

Wiem co robić. No może nie do końca 

Mniej więcej co i jak

Teraz tak

Wtedy nie 

Moje serce

​Czeka mnie podróż do mojego serca 

Bo z czasem serce może uciec

A ja nie chcę żeby uciekło 

Ja nie chce, żeby zostało zapomniane

Tak więc

Znów chcę poczuć me serce w tym miejscu

Tylko z tobą 

I cię nie puścić 

I pokazać, jak moje serce zadbało o moje miejsca

I to jak moje serce zadbało o ciebie

To może być głupie ale 

Ono pokochało was tak samo

I skoro o miejscach dalej myśli, po tylu latach

To o tobie będzie pamiętać jeszcze dłużej 

Dwa lata wystarczyły

​czy już z głowy wypadnie mi to co powinno wypaść już dawno

Bo chce w końcu zacząć nowy rozdział. Już teraz. W tym momencie. Chcę w końcu znowu poczuć wolność i to że mogę. Że potrafię

Chce wyjechać i czuć się dobrze

Zacząć od nowa i od nowa się uczyć. Choć mnie to przeraża. To znowu tego chce. 

Dwa lata wystarczyły, żeby zrozumieć, że pewne rzeczy nie są dla mnie. Że pewne rzeczy nie zawsze się spełniają 

To może tym razem się uda?