Moj Adrian zaginal i juz raczej nie wroci
Smutny Adrian
Kumple
Nie poznaje siebie
Pusto
Kiedy wroce
Nie badz zly
Wiem, ze mi ciezko
Boje sie ze nie znajde
Moj Adrian zaginal
Tak to plyta dawida tyszkowskiego moj kot zaginal i juz raczej nie wroci
Podoba mi sie ta koncepcja bardzo wiec stworzylem z tego cos mojego
Oczywiscie to twoje Dawidzie
Jutro dokoncze
Idac tym chodnikiem
W deszcz
I po raz enty sluchajac drivers license
Dalej zyje przeszloscia
A przeciez to tylko trzy lata
Nieduzo
Prawda?
Coraz bardziej rozumiem siebie i swoje emocje
Kiedys ciezko mi bylo pokazac ze zrobilem cos zle
Albo odwrotnie
Ciagle myslalem ze robie cos zle
Ciagle bylem problemem
I ciagle wszedzie byl problem
Staram sie
Od dluzszego czasu staram sie po prostu rozumiec wszystko
Staram sie wyciszac
Staran sie uspokoic
Czasami nie wytrzymuje, ale naprawde
Jestem bardziej wyrozumialy dla innych
Jestem bardziej wyrozumialy dla siebie
Mialem rozne okresy i rozne czasy
Kiedys obwinialem wszystkich, pozniej obwinialem siebie a teraz nie obwiniam nikogo
Po prostu chyba tak musialo byc
Potrzebowalem tego zeby zrozumiec
Ze dalej hmiem
Oddychac
Zostawilem znak na drzewie
Zebys mogla mnie kiedys odnalezc
Ty wiesz co to za znak
Bo razem go stworzylismy
Razem ryliśmy w drzewie, tylko po to, by moc sie kiedys onalezc
To tylko wspomnienie
Choc chcialem z toba gonic przed wiatr
Nigdy nie planowalem cie zostawiac
Ale chyba te drogi mnie doprowadzily tam gdzie zawsze mialem dotrzec
Moze to swiat bez ciebie?
Moze trafilem w koncu do siebie, do mojego zlotego srodka?
Czuje nostalgie jak kiedys
Jak wtedy gdy patrzylem na ląd i zastanawialem sie jaki tam jest swiat
Chcialem tam dotrzec