Tylko ze…
Nie czuje juz ich jak kiedys
I naprawde, bardzo chcialbym je poczuc
Ale juz
Nie czuje
I czasami sie z tego ciesze
Nawet czesto, bo codziennie
Ale sa takie pory dnia jak ten
Kiedy mysle
A bardzo nie chce myslec
Juz siebie nie oszukuje
Juz nie jestem dla siebie najgorszym krytykiem
Bo powoli odnajduje to co chce robic
I bardzo chce to spelnic
Kwiatki na polce dawno juz zwiedly
Mimo tego ze sa sztuczne
Sa sztuczne bo sa od ciebie
A przeciez sama jestes sztuczna
Maskujesz sie ale tego nie oszukasz
Zaluje ze stoisz na mojej polce
Bo kazda pojedyncza piosenka, w kazdym pojedynczym albumie muzycznym kojarzy mi sie kurwa z kims innym
Wiec nie zaluje tylko ciebie
Te 4 lata minely tak szybko
Gdy patrze na moje otoczenie
To az nie moge uwierzyc
Ze to 4 lata
U dzieci widac to najbardziej
Duzo sie stalo
Ogromnie duzo
Czuje jakby przez te 4 lata dzialo sie wiecej niz przez cale moje zycie
A wczesniej myslalem ze dzieje sie tak duzo
Nie dzialo sie az tak duzo
To chyba nie tak powinno byc
Nie tak to mialo wygladac
Nie chce zeby tak wygladalo
Nawet jakbys nie pamietala
I nawet jak nie napiszesz
To nie bede wsciekly
Juz przyzwyczailem sie do tego ze raz jestes a raz nie
Bo czesto znikasz
Nie wiem co o tym sadzic
Raczej nic
Nic co mogloby mnie zdziwic
Bo staram sie nie myslec
I udaje mi sie
Jest jak jest i powinno byc
Tak musi byc
Nie mysle juz nad tym
Czasami mysle ze moje mysli odlatuja na chmurce
Bo odlatuja
Ta chmurka czasami pęka
Wlasnie teraz