Kilka dni temu obejrzałem piękną bajkę.
Na początku myślałem, że to zwykła bajka, dla dzieci, taka o.
Zmieniłem zdanie po obejrzeniu 5 minut tej bajki.
To najpiękniejsza bajka ostatnich lat, a jest z 2015 roku.
Nie będę wam pisać opisu filmu, napisze tyle, że
życiem ludzi kieruje 5 emocji: Radość, Strach, Gniew, Odraza i Smutek.
Główną bohaterka jest 12-letnia dziewczynka Riley.
Tyle wystarczy.
Teraz chciałbym wam napisać, dlaczego ta bajka jest ważna.
Może to prawda.
Może w naszej głowie faktycznie są małe ludziki, które kierują naszym życiem.
Bajka chciała przekazać to, że kierujemy się emocjami.
Pokazuje, że po smutku przychodzi szczęście.
Kiedy z głowy Riley wypadło Szczęście i Smutek, które rozwaliły trwałe
wspomnienia z głowy dziewczynki- ta straciła emocje.
Nic nie czuła.
Tak bardzo ją rozumiem.
Wiem jak to jest stracić wszystkie emocje
i nic nie czuć.
Wiem jak to jest być tak bardzo zranionym, że nikt Cię nie rozumie,
nawet nie próbuje zrozumieć.
Zaczynają się wyłączać pewne "wyspy" w naszym umyśle,
Wygłupy, szczerość- już nie są takie same.
Tylko leżysz w łóżku i...płaczesz.
Nic nie czujesz.
Nawet smutku,
Nawet bólu.
I tak sobie żyjesz...
W końcu nie wytrzymujesz i zwierzasz się komuś bliskiemu i...
Znowu odzyskujesz siebie.
Zrozumiałeś, że wolisz być smutny niż nic nie czuć.
Emocje się łączą.
Smutek + Szczęście itp.
Tak chcesz żyć.
Chcesz się wygłupiać, chcesz cierpieć i płakać,
chcesz być szczęśliwy i chcesz się śmiać.
Bo tak jest w życiu, doznajemy różnych emocji.
Dziękuje tej bajce, że w końcu to rozumiem.
"wiem...wiem, że to nie tak miało być, ale... chcę do domu [...]
Chcecie żebym była szczęśliwa, ale...chce do moich starych przyjaciół
i tęsknie za hokejem...Chcę wracać do domu...Nie bądźcie źli..."
