Cześć 2025!

​życzę wam wszystkiego najlepszego

I dobrego

Zdrowego

2025

​Podsumowanie roku 

To był bardzo pracowity rok. Nie tylko fizycznie. Pracowałem nad sobą i swoimi emocjami. Pracowałem nad związkiem i swoimi wadami, bo jest ich sporo. 

Dużo się nauczyłem. Nauczyłem się pływać. Coś czego zawsze chciałem. Nigdy nie opuszczałem gruntu, a teraz się odważyłem. Dzięki niemu. 

Nauczyłem się żyć z kimś i dzielić z kimś życie na sto procent. Było cholernie ciężko, ale udało się. Udało się do siebie dotrzeć. 

Kilka razy byłem za granicą. Na Słowacji i w Czechach. Pierwszy lot samolotem do Włoch. To było coś niesamowitego. Wszedłem na górę która jest dwa i pół tysiąca nad poziomem morza. Nigdy nie widziałem tak pięknych widoków. Spałem w aucie w nieznanym mi miejscu, poza Polską. Kąpałem się w jeziorze podczas burzy, która strzelała piorunami (nie róbcie tak). 

Poduczyłem się bardziej angielskiego. Rozmawiałem z ludźmi o innej kulturze, innym języku. Czasami bywało ciężko, ale dałem radę. 

Poznawałem bardziej ciebie. To było najtrudniejsze. Ciężko było nam dotrzeć do siebie. Tyle ile wypłakałem, to chyba nigdy w życiu mi się nie zdarzyło. Tyle ile się uśmiałem to chyba nigdy w życiu się nie uśmiałem. Nauczyłem się kochać. Tylko tym razem tak naprawdę kochać. Pokochać wszystko. Twoje wady i zalety. Pokochać całego ciebie. Kocham cię, tak po prostu.

Nauczyłem się nie zabiegać o kogoś, kogo wcale nie obchodzę. O kogoś, kto pamięta o mnie tylko wtedy kiedy chce. Kiedy potrzebuje. To było cholernie trudne. Udało się. Nauczyłem się nie uzależniać od czyjeś obecności. Nauczyłem się tego, żeby nie tęsknić. Żeby nie żałować. 

Przesadzałem z używkami. Wiem, nie powinienem. Dlatego jestem czysty. Przyszły rok taki nie będzie. Obiecuję. 

Wydałem drugą książkę, która była pisana dość długi czas. Nie wyszła najlepiej, ale jest moja. Mój płacz stworzył tę książkę. A ona stworzyła mnie.

To był udany rok, mimo przeciwności. To był naprawdę udany rok. Tak bardzo dziękuję wszystkim, którzy ze mną byli. Tak naprawdę byli. Mam nadzieję, że przyszły rok będzie jeszcze lepszy. Chcę żeby ten rok był z tobą. Chcę żeby każdy następny rok był tylko z tobą. 

Lista zakupów

​Płyn do mycia rąk

Płyn do prania 

Płyn do płukania 

Karma dla ptaków 

Papier toaletowy

Że

​że nie chce czasami czytać być mądrym i udawać że wiem o czym mówię gdzie z czasem próbuje 

Ale się nie udaje, bo ja się cały nie udałem 

Jestem chyba takim chodzącym nieidealem 

Święta

​te święta nie były złe

Dużo rzeczy ale

Nie były złe 

​czy ja jestem na TO gotowy?

Dlaczego

​Mam w głowie ciągle ten NFZ 

No bo gdyby nie to to pewnie bym był

Ale mnie nie ma i musisz zrozumieć, że nie możesz taka być

Ale ty taka jesteś

Ciągle i ciągle

I nawet jeśli myślałem że nie

To ciągle się mylę

A to boli najbardziej

Że muszę zawieść się 10 tysięcy razy, żeby zrozumieć 10 tysięcy razy że się nie opłaca 

I że nie warto

Nie chce już tego

Nie chce ciągle myśleć i zastanawiać się dlaczego ja

Dlaczego to od zawsze była moja wina 

Dlaczego

​kieeeeeeedyyyyyyyyyyyyy

Nie wiem czy przepadam za świętami

​Nie wiem czy przepadam za świętami

Za dużo się stało żebym znów się czuł tak jak kiedyś

Żebym znowu czuł radość z czegoś co kiedyś dawało mi tę radość 

Chodząc i jeżdżąc, patrząc na ten świat który teraz jest teraźniejszością, sam nie wiem czy dalej czuję to co kiedyś

Bo to już nie jest moją codziennością 

Bo to już nie jest takie oczywiste 

Chyba nadal zastanawiam się czy warto

Czy dalej jest warto 

Dobrze że to chwilowy czas 

Sześć sześć kluczyk

​Kod do klatki schodowej zawsze był prosty

Powiedziałaś mi o nim, tylko po to, żeby szybciej się do ciebie dostać 

To naprawdę fajne uczucie, gdy kogoś obchodzę tak bardzo, że daje mi dostęp do swojego miejsca

Bo to nie był tylko kod do klatki schodowej

Ale też trochę kod do twojego serca

Przynajmniej tak myślę 

Przynajmniej, chce tak myśleć 

Sześć sześć kluczyk 

📕

​już nie jestem tym starszym 

Tym młodszym i fajniejszym

Trochę milszym i cieplejszym

Pełniejszym

Bo teraz ciągle jestem tutaj 

​boję się jutra

Bardzo

​otwórz głowę 

Teraz tak, wtedy nie

​Ja wcale wtedy nie byłem szczęśliwy

Mi się tylko wydawało, że jestem

Bo ciągle byłem w tym stanie i nic już wtedy nie ogarniałem 

Chyba w ogóle nie chciałem ogarniać

No bo jak ogarniać, skoro nie wiesz jak, nie wiesz co i nie wiesz dlaczego

Byłem zagubiony i chyba dalej jestem

Tylko teraz już myślę trzeźwo

I w końcu mogę napisać, że wiem jak z tym walczyć 

Wiem co robić. No może nie do końca 

Mniej więcej co i jak

Teraz tak

Wtedy nie 

Moje serce

​Czeka mnie podróż do mojego serca 

Bo z czasem serce może uciec

A ja nie chcę żeby uciekło 

Ja nie chce, żeby zostało zapomniane

Tak więc

Znów chcę poczuć me serce w tym miejscu

Tylko z tobą 

I cię nie puścić 

I pokazać, jak moje serce zadbało o moje miejsca

I to jak moje serce zadbało o ciebie

To może być głupie ale 

Ono pokochało was tak samo

I skoro o miejscach dalej myśli, po tylu latach

To o tobie będzie pamiętać jeszcze dłużej 

Dwa lata wystarczyły

​czy już z głowy wypadnie mi to co powinno wypaść już dawno

Bo chce w końcu zacząć nowy rozdział. Już teraz. W tym momencie. Chcę w końcu znowu poczuć wolność i to że mogę. Że potrafię

Chce wyjechać i czuć się dobrze

Zacząć od nowa i od nowa się uczyć. Choć mnie to przeraża. To znowu tego chce. 

Dwa lata wystarczyły, żeby zrozumieć, że pewne rzeczy nie są dla mnie. Że pewne rzeczy nie zawsze się spełniają 

To może tym razem się uda?

​niech żyją nam

I jeszcze raz

Decyzyjność

​Sam nie wiem czy jestem odpowiedzialny i czy jestem słowny 

Myślę, że czasami sam nie wiem czego chce, nie wiem co mam robić i co decydować 

Bo ja nie jestem decyzyjny. Nie umiem żyć, żeby decydować o swoim życiu. A to nie jest dobre. Bo kto przeżyje moje życie, za mnie?

Nie wiem co mam robić. 

Jak sobie w tym pomóc

Czy znowu wrócić na terapię i znowu gadać o tym samym?

Czy dam sobie radę sam?

​cześć

Jak pisał Ralph

​wiecie że boję się bliskości

I jak to pisał Ralph Kaminski 

Boję samotności

Boję się bać

Kogoś kochać

Boję się umierać

Życia też się boję

Boję się boję

Za nas dwoje, troje 

• Muszę oduczyć się bać
• Muszę oduczyć się nie kochać
• Muszę wybaczać
• Muszę żyć 

Co to zmieni?

​Już ostatni

A za ostatnim

Już pierwszy

I tak ciągle

Dzień za dniem, a miesiąc za miesiącem

I co to zmienia?

Co to zmieni?

Czy przywieje coś innego i świeżego 

Ten rok był ciężki

Ale był z tobą 

I 

Dziękuję 

Choć jeszcze trochę, to już po trochu 

Koniec i początek znowu

​jebać święta i w ogóle to że trzeba 

​nic się nie chce mi

Znimiaznami

​Dlaczego jak zaczynasz z nimi, to z nami jest gorzej?

Jak to działa, że działa to w ten sposób?

Dlaczego za każdym razem, jak się pojawią, ja się odpojawiam 

Ona działa na nas źle i nie potrafię jej znieść 

Robi coś, co ktoś inny by nie zrobił 

Robi tak, że przez nią, nie ma nas

A on się do tego przykłada, bo gdyby chciał, to przecież by ją powstrzymał

A tego nie robi 

Obaj przyczyniają się do tego, że my jesteśmy bez nas 

Tracimy siebie z każdą następną chwilą 

Stopniowo

Boję się, że znowu się to stanie

 Tak już bywa 

prolog

 

Znowu żegnam kolor zielony. Żegnam liście, trawę i słońce, które latem zawsze wyglądało inaczej. Nadchodzi Pani Jesień, chociaż nikt jej tu nie zapraszał. Lato jeszcze pakuje walizki, a ona już puka do drzwi, przynosząc chłód.

Zostają mi tylko rośliny. To one są ze mną do samego końca. Nie pytają, nie oceniają, po prostu są. Czasami mam wrażenie, że tylko one mnie rozumieją. Kiedy jedna z nich odchodzi, moje serce przestaje być zielone. Dlatego podlewam je łzami. Może to jedyny sposób, by przetrwały w tym pokoju, w którym brakuje Twojego powietrza. Boję się tylko, co się stanie, gdy mnie zabraknie. Kto o nie zadba? Kto je podleje, gdy moje oczy wyschną?

​kocham leżeć na łóżku pod ciepłą kołderką 

Trochę zdjęć zrobionych przeze mnie