--------------

Pewnego ranka gdy Jasiu wyszedl do szkoły, zobaczył bardzo smutnego pieska. 

#teamlitewka

​Dzisiaj po raz pierwszy zobaczyłem niezapominajki w tym roku

I pomyślałem o tobie Łukaszu

Ty nigdy nie będziesz zapomniany

Nigdy nie zapomnimy tego co dla nas zrobiłeś i robisz dalej, mimo że już Cię z nami nie ma

Sam nie mogę zrozumieć dlaczego tak bardzo przeżywam twoją śmierć. Przecież nigdy się nie znaliśmy.

Nawet nie wiedziałeś o moim istnieniu. Ale ja wiedziałem o twoim. I o tym jak bardzo angażujesz się w sprawy cholernie ważne.

A teraz…

Nie ma Cię

Kto będzie codziennie dodawał posty o tym, że kolejny raz na#teamlitewka udało się uzbierać pieniądze na chore dzieci. Lub pieski. Lub schroniska. I wszystko inne co nam dawałeś.

Może nie powinienem tak przeżywać? Sam już nie wiem co teraz powinienem, a co nie. Bez ciebie to będzie wydawać się takie ciężkie. 

Ale chce obiecać tobie 

I sobie 

Że postaram się walczyć o dobro, by nie zhańbić twojego imienia.

Kiedyś wywalczyłem kosze na śmieci, na moim starym osiedlu. Wiem, że nie mogę się porównywać. Choć to już był krok do tego, by dbać o podobne wartości co twoje. Może dlatego jesteś mi tak bliski?

Na koniec chce jeszcze napisać 

Wiem że teraz jesteś z tym o co walczyłeś tak długo. Czy to ludzie czy to zwierzęta. Ale wiem że tam gdzie trafiłeś, jest ci dobrze.

Dziękuję za wszystko.

Kto mi powie?

​Czasami boli mnie życie 

I to co się w nim dzieje 

Bardzo dziwne uczucie, kiedy zrozumiesz, że znowu ci się wszystko wali

Że całe życie które zbudowałeś- znowu runęło 

I runąłem 

Znowu upadłem

Nie wiem jak się podnieść 

Potrzebuje kogoś przy sobie

Kogoś kto powie mi, gdzie zrobiłem błąd 

Ja go nie widzę 

Kto mi powie?

Krzyżówki nocą

​Nocą rozwiązuje krzyżówki 

Nigdy nie robiłem czegoś podobnego, czegoś wyjątkowego 

Nie wiem kiedy będzie dobrze, czekam tak już kilka miesięcy i dobro nie nadchodzi 

Boję się że już nie przyjdzie

I co mam zrobić? 

Dalej rozwiązywać krzyżówki czekając na rozwiązanie?

To prawda

​boli

Ale to prawda 

Co działo się 17 lat temu?

​Czasami myślę, o tym jak wyglądało moje życie 17 lat temu

Nie mogę sobie przypomnieć. 

Tak jakbym wymazał wszystkie swoje wspomnienia 

I zacierały się między sobą 

A co jeśli jest świat alternatywny, a my żyjemy w paradoksie i tak naprawdę, ty żyjesz?

Co jeśli ty żyjesz i masz się dobrze?

Może nie pamiętasz mnie i innych bliskich? Może masz inne życie? Może masz inną rodzinę? Dziwnie mi z tym.

No bo gdybyś w tamtym świecie żył, a w tym nie, to jak to dla ciebie wygląda?

W tym świecie się tylko pojawiasz na chwilę, a tam żyjesz na całego?

Boję się tego.

Chciałbym zobaczyć cię te 17 lat temu jeszcze raz

Chciałbym powiedzieć ci, co tak naprawdę czuję

A nie pamiętam co czuję.

Nie pamiętam jak po tym było w szkole.

Nie pamiętam wsparcia i opieki.

Choć ciągle widzę twoje umierające oczy i to jak się jąkałeś. Choć ciągle pamiętam brata, który ciągle woła twoje imię. Woła cię tak, jak dziecko powinno wołać rodzica.

Ty chyba nie słyszałeś.

Chyba już wtedy przenikałeś do świata, w którym cię już nigdy nie zobaczę. 

I czekam

Ciągle czekam

Jak mogę oceniać Ciebie, nie znając Cię?

Z opowieści słyszę tylko złe rzeczy.

Jak było naprawde?

Chciałbym wniknąć do tego świata i zobaczyć, porozmawiać.

Chce się w końcu dowiedzieć jaka jest prawda. 

Siedzi to we mnie 17 lat 

Dalej nie wiem jak mam się czuć. 

Proszę

Bo chce w końcu zacząć oddychać.

Ja

​Dlaczego wszystko moja wina 

Tak jakbym wiedział wszystko od razu

Jakbym nie musiał mieć doświadczenia tylu letniego 

Wciąż chyba jestem beznadziejny i nie nadaje się do rzeczy, które teoretycznie wydają się bardzo proste i logiczne 

Nie jestem logiczny

Nie jestem dobry 

Nie jestem wart niczego co wart powinienem